ابزار وبمستر

یکتا پرستی اشو زرتشت - درود بر شما،شادمانی زندگی شما آرمان ما است" مانترَه،سرای شادی واندیشه))) "

تصویر ثابت

مانترَه،سرای شادی واندیشه



................................................ به نام پرودگار یگانه زرتشت بر انگیخته شد تا با الهام اهورایی ، آیین راستی را در پرتو روشنایی گسترش دهد. گات ها –سرود-43 –بند 12 کسانی به رسایی و جاودانگی می رسند که به ندای وجدان خویش گوش فرا دهند .گات ها –سرود 45 –بند5 اهورا مزدا ، بهترین پاداش را به کسانی ارزانی می دارد که در انجام کار نیک کوشش کنند . گات ها –سرود 28 –بند 4 از خداوند یاری گرفته ، با ابزار منش نیک و به دور از پندار های نادرست به سرچشمه های دانایی برسیم . گاتها–سرود 30-بند 9 راستکار همان همان دانایی است که اندیشه خود را در گفتار بیان میکند و در کردار انجام می دهد . گات ها –سرود 31 – بند 12 هر گاه انسان به راستی روی آورد ،جلوه عشق و منش نیک بر او آشکار خواهد شد . گات ها –سرود 31-بند 17 به سخنان کسی گوش دهیم که اندیشه اش بر پایه راستی و آموزشهایش سود رسان است .گات ها –سرود 31-بند 19 اندیشه ،گفتار و کردار نیک ،ابزار مناسبی برای راهنمایی دروغکاران به راه راست است . گات ها –سرود 33-بند2 سرود گوی راست کرداری که از زیور دانش آراسته گردد دوست پروردگار است .گات ها سرود 33-بند 6 سخنان خود را در پرتو راستی و منش پاک بر زبان آورید تا همه به جان گوش کنند .گات ها –سرود 33-بند 7 پاداش نیک اهورایی برای کسانی است که با منش نیک کار می کنند و راستی را گسترش می دهند .گات ها –سرود 34-بند 14 در پرتو اندیشه پاک و راستی ،نیروی اهورایی را در ک کنیم و از زندگی درازی برخور دار شویم / گات ها –سرود 28-بند 6 بهترین نیکی به دانایی می رسد که راه راست و درست زندگی را برای رستگاری به دیگران می آموزد . گات ها –سرود 43-بند 3 جانفشانی برای نابودی دروغ و پیشرفت راستی از ارزش های انسانی است .گات ها سرود 46 –بند 4 خداوند در پرتو شهریاری و مهر خویش به نیک کاران رسایی و جاودانگی می بخشد . گات ها سرود 47-بند 1 چون می خواهیم به پروردگار نزدیک شویم ،پس نیک اندیشی و راستی را بر گزینیم . گات ها –سرود 34-بند 5 گفتارمان بر اساس نیک اندیشی و کردارمان در پرتو مهر و ایمان انجام شود . گات ها –سرود 47-بند 3 وقتی مردم به منش پاک روی آورند ، آرامش و ایمان در جهان شادی آفرین گسترش می یابد . گات ها –سرود 47-بند3 نیکو ترین بخشایش اهورایی به انسان ، رسایی و آرامش و پیوستگی به راستی است . گات ها –سرود 49-بند8 کسی در پرتو راستی و روشنایی به سر می برد که در پی آبادی و شادی جهان باشد .گات ها –سرود 50-بند2 کسی به سر چشمه حقیقت خواهد رسید که در پرتو راستی ، از منش نیک و نیروی معنوی یاری بگیرد. گات ها –سرود 50-بند 3 اندیشه تان پاک باشد تا در هنجار هستی ، بخشایشی نیک به شما پیشکش گردد.گات ها سرود 28-بند7 در راه گسترش آیین راستی و خرد ،تنو جان انسان پیشکشی بی ارزش است .گات ها سرود 33-بند14 خردمندی و دل آگاهی انسان را به شناخت مزدا و سرچشمه راستی نزدیک می کند . گات ها – سرود 33-بند 9 ..................................................


یکتا پرستی اشو زرتشت

یکتا پرستی

در کتاب گاتها که بخشی از اوستا و از  فرمایشات شخص پیغمبر می­باشد روح یکتا پرستی و وحدانیت به نحوی بارز و آشکار نمایان است. بنا به نوشته گاتها اهورامزدا هستی بخش بزرگ و دانایی است که ابدی و ازلی است و سرآغاز و سرانجام همه، از همه بزرگتر و برتر است، تغییر نمی پذیرد و همیشه یکسان است، داننده کل است و هیچ رازی از او پوشیده نیست ، آفریننده کل است و بویژه پدر اشا و وهومن یعنی راستی و منش نیک شناخته شده، در جهان و هر چه در او است با اعمال و حرکاتشان مانند زمین و آسمان و خورشید و ماه و ستارگان و نور افشانی و سیر و حرکت آنان همه از او و بفرمان اوست. اینک آیاتی از گاتها که بیان کننده مطالب بالا می باشند.

گاتاها ، هات 31 بند 7 : او است نخستین اندیشه گری که با نور خود افلاک را درخشان ساخت و با نیروی خرد خویش راستی بیافرید تا نیک اندیشان را یار و پشتیبان باشد.  ای خداوند جان  و خرد ای کسی که همیشه و در هر حال یکسانی با روح مقدست فروغ ایمان را در قلب ما برفروز.

گاتاها ، هات 31 بند 8 :  ای مزدا هنگامی که تو را با دیده دل نگریستم در اندیشه خود دریافتم که تویی سر آغاز، که تویی سر انجام، که تویی پدر منش پاک، که تویی آفریننده راستی که تویی داور دادگر کارهای جهانی .

گاتاها ، هات 31 بند 13 : از هر اندیشه و کردار آشکار و نهان و از هر کار زشت هر چند بسیار کوچک که شایسته بزرگترین توبه است ای مزدا تو بادیدگان روشن بین خود می­بینی و برقانون اشا بدقت مراقبت می کنی.

گاتاها ، هات 45 بند 8 : من می خواهم از کسی که بزرگتر از همه است سخن بدارم. مزدا اهورا کسی که نیک خواه مخلوقات است ستایش کسانی که وی را می ستایند بتوسط خرد مقدس خویش می شنود .

گاتاها ، هات 47 بند 3 :ای مزدا تویی  پدر مقدس این خرد، ای کسی که چهان شادمانی بخش آفریدی و پس از مشورت با منش پاک با کمک عشق و محبت به آن صلح و مسالمت دادی .

گاتاها ، هات 51 بند 7 : ای کسی که از خرد مقدس خود حیوانات و آب و گیاه و جاودانی و رسایی آفریدی. بدستیاری اندیشه نیک در روز داوری واپسین بمن قوه پایداری بخش.

در گاتهای دوم (اُشتود گاتها) اشوزرتشت با عبارتی شیوا و ادبیانه از اهورا مزدا، پرسش­هایی بشرح زیر می­نماید و در پایان او را به عنوان آفریدگار کل به پیروان خود می­شناساند.

از تو می­پرسم ای اهورا، براستی مرا از آن آگاه فرما کیست آن کسی که در روز نخست از آفرینش خویش پدر راستی گردید. کیست آن کسی که بخورشید و ماه راه سیر بنمود،  کیست آن کسی که ماه از او گهی پر است و گهی تهی. ای مزدا این و بسا چیزهای دیگر را می­خواهم بدانم (3/44)

از تو می­پرسم ای اهورا براستی مرا از آن آگاه فرما کیست نگهدار این زمین در پایین و سپهر در بالا کیست آفریننده آب و گیاه. کیست که به باد و ابر تندروی آموخت. کیست ای مزدا آفرننده منش پاک (یسنا 4/44)

از تو  می­پرسم ای اهورا براستی مرا از آن آگاه فرما. کیست آفریننده روشنایی سود بخش و تاریکی کیست آفریننده خواب خوشی وبخش  بیداری. کیست آفریننده بامداد و نیمروز و شب که مردم را برای بجای آوردن نماز می­خواند. ( یسنا 5/44)

از تو می­پرسم ای اهورا براستی مرا  از آن اگه فرما. کیست آفریننده شهریاری و سروری و عشق و فروتنی . کیست که از روی خرد، احترام پدر در دل پسر نهاد. من می­کوشم ای مزدا که تو را بتوسط خرد مقدس به عنوان آفریدگار کل بشناسم. (یسنا 7/44)

حالا بیایید با هم به بخشهای دیگر اوستا سر بزنیم و ببینیم در قسمت هایی که بعد از اشوزرتشب، به قلم دستوران دین و  پیشوایان مذهب نوشته شده وضع به چه منوال است. آیا فرمایشات و تعلیمات پیامبر درباره یکتا پرستی از یاد رفته و یا هنوز پا برجاست؟

خوشبختانه در این بخش ها نیز آیات و جملاتی که گویای یکتا پرستی و یگانه شناسی کامل می­باشد، بطور چشم گیر نمایان است.

در اوستای صد و یک نام خداوند، از جمله نامها و صفاتی که برای خداوند بزرگ شمرده شده بنام­های زیر برخورد می­کنیم هَرو ِسپ  توان، هروسپ آگاه، هروسپ خدا، ابده ابی انجام به معنی توانایی کل، دانای کل، آفریننده کل، بی آغاز و بی انجام.

در هفتن یشت کرده سوم وارد است - اینک ما می ستاییم اهورا مزدایی را که همه آفریدگان و اشویی بیافرید آبها بیافرید گیاهان سودمند بیافرید روشنایی بیافرید زمین بیافرید و همه نعمت ها نیک بیافرید.

در یسنا های یک بند یک می خوانیم- نوید ستایش می­دهم و آنرا بجای می آورم از برای دادار اورمزد رایومند و خروهمند بزرگترین زیباترین استوارترین خوب بالاترین در تقدس برترین نیک منش بسیار رامش دهنده آن خرد مقدس که ما را بیافرید آنکه همه را پیکر هستی بخشید انکه همه را بپرورانید.

ذات پاک احدیت در اورمزد یشت باین شرح توصیف شده است- دادار اورمزد رایومند  و خدوهمند هروسف اگاه بخشاینده و بخشایشگر مسبب الاسباب پروردگار روح القدس نعمت بخش و سودرسان، آفریدگار کل و آفریننده امشاسپندان و ایزدان و دانای کل، که به دانش و خرد او دنیا از اول آغاز شده و بهم چنین انچام می پذید.

حتی در دعای ستایش یکتا خداوند که در عهد ساسانیان بزبان پازند تنظیم شده است روح وحدانیت و یکیتا پرستی بطور بارز نمایان است در این دعا ما می­خوانیم (( سپاس اوی بزرگ، هستی بخش که  آفرید و داد فه خویشه بزور دانایی خویش برتر از همه شش امشاسپندان را با بسی ایزدان و روشن بهشتگر وسمان گرد آسمان خورشید تابان ماه بامی ستاره­های بیشمار باد و هوا و آتش و آب و زمین و ارور گوسفند و ایوخسشت و مردم))

نوسیندگان اوستا حتی در تنظیم قطعاتی مانند خورشید نیایش، ماه نیایش، آتش نیایش، آبان یشت، تیر یشت و غیره که در تعریف و توصیف پدیده­های طبیعت سروده­ اند همیشه راه گریز زده و آن جسم مورد نیایش  و ستایش را آفریده خداوند یکتا قلمداد می نمایند، مثلا در خورشید نیایش می­نویسد (( مهر(فرشته ­ی روشنایی و  مهر و محبت) پادشاه همه کشورها را می­ستاییم که اهورا مزدا او را نورانی ترین ایزدان مینوی بیافرید.)) در ماه نیایش می­خوانیم ((پانزد روز ماه می­کاهد پانزده روز ماه می­افزاید برابری طول مدت افزایش با مدت کاهش بهم چنین طول مدت کاهش با مدت افزایش کیست افزاینده و کاهنده ماه بجز تو ای اهورا؟))

در آتش نیایش ، آتش بزرگترین آفریده اهورا مزدا نامیده شده و در آبان یشت نوشته شده من ، آهورا مزدا اردویسور آناهیته(فرشته آب   ) را نیروی خویش بوجود آوردم تا خانه و ده و شهر و مملکت را بپرورانم تا آنها را حمایت کنم و حقظ نمایم و پناه دهم و نگهبان باشم و در تیریشت وارد است که (( تیشتر (ستاره باران) را یومند و خروهمند را می­­ستاییم کسی را که اهورامزدا رد و پاسبان همه ستارگان قرار دارد چنانگه زرتشت را رد و پاسبان همه مردمان.))

از اینگونه آیات که نمونه ­هایی از آن را در بالا ذکر شد در همه بخش­های اوستا فراوان بچشم می خورد. شما هر یک از قطعات اوستا را مورد دقت قرار دهید چند قفره در باره یکتایی اهورا مزدا و یکتا پرستی زرتشتیان در آن خواهید یافت.

در پایان این گفتار بد نیست چند کتیبه را که به خط میخی از 2500 سال پیش به یادیگار مانده و حاکی از یکتا پرستی شاهنشاهان هخامنشی است ترجمه و در معرض دید خوانندگان قرار دهیم همانطور که ملاحضه می نمایید این پادشاهان ایران که پرستنده اهورامزدا و زرتشتی مذهب بوده ­اند، اهورامزدا را آفریننده ی زمین و آسمان و انسان شناخته و همه فتوحات و کارهای نیک خود را مدیون ِیاری و خواست او میدانند .

اینک آن سنگ نوشته ها :

در سنگ نوشته بیستون داریوش بزرگ می­نویسد "گوید داریوش شاه، بمهربانی اهورامزدا من شاه هستم  اهورامزدا شاهی بمن فراداد این ولایت­ها که بمن بندگی می­کنند بمهربانی اهورامزدا است

در کتبیه شش  داریوش بزرگ گوید " بزرگ خدایی است اهورامزدا که این زمین آفرید که آن آسمان آفرید، که مردم آفرید، که شادی برای مردم آفرید، که داریوش را شاه  کرد...... من اهورا مزدا را پرستش کردم، اهورامزدا مرا یاری کرد آنچه فرمان از سوی من داده شد او انجام آنرا برای من نیک گردانید آنچه من کردم همه را بخواست اهورا مزدا کردم"

در لوح طلایی که در سال 1920 در همدان پیدا شده و اکنون در موزه برلن است آریارمنه نیای بزرگ داریوش می نویسد" آریارمنه گوید این کشور پارس که من دارم اسبان خوب و مردان نیک دارد که اهورامزدا بمن بخشید از یاری اهورامزدا من شاه این کشورم  آریارمنه گوید اهورامزدا مرا یاری کند"

داریوش دوم پادشاه هخامنشی بر روی لوح زرینی که در همدان پیدا شده و اینک در موزه ابران باستان است چنین نوشته  "..... داریوش شاه گوید اهورامزدا خاندان مرا و این کشوری را که دارا هستتم حفظ کند و آنچه بمن عطا فرموده محفوظ دارد"

 

 

اندیشه نیک، گفتار نیک ،کردار نیک

دین زرتشتی بر روی سه پایه استوار هومت، هوخت و هورشت یعنی اندیشه نیک  و گفتار نیک و کردار نیک قرار گرفته است و هر فرد زردشتی  موظف است که وجود خود را به این سه صفت بیاراید و از سه فروزه همیستار آن که دشمت، دژهوخت و دژورشت یعنی بد اندیشی، بد گفتاری و بد کردار باشد دوری گزیند با این معنی که در اندیشه و گفتار و کردار خود راست و پاک باشد تا می­تواند بخلق خدا نیکی کند و اذیت و دشنام آلوده نکند از دیگران غیبت و بدگویی ننماید و حتی فکر بد و اندیشه آزار رساندن بدیگران را در مغز خود نپروراند که این خود در مذهب زرتشتی گناهی است بزرگ.

 

اشویی

فروزه دیگری که در اوستا با آن اهمیت زیاد داده شده، اشویی است که از واژه اوستایی اشا آمده و بمعنی پاکی و راستی و درستی است. در صفحات پیش گفتیم که زرتشتیان بجلو نام پیامبر واژه اشو می افزایند و میگویند اشو زرتشت که به معنی زردشت پاک می باشد. اصولا کسی را اشو گویند که وجودش بزیور  پاکی و پرهیز کاری و راستی و درستی و امانت و صداقت آراسته باشد. کسی که درون و برونش از عیب و بدی و آلودگی پاک و منزه بوده و دارای همه صفات و برونش از عیب و بدی آلودگی پاک  و منزه بود و دارای همه  صفات نیک باشد.

اشویی دوجنبه دارد که عبارت است از اشویی برونی و اشویی درونی  اشویی برونی شامل اشویی تن، جامه، خانه، اطراف خانه و چهار آخشیج می شود و اشویی درونی عبارت است از اشویی در اندیشه و گفتار و کردار یا سه واژه اوشایی هو مت، هوخت و هورشت که در بخش پیش در باره آن سخن راندیم.

یک تن زرتشتی وظیفه دارد که هر دو جنبه اشویی را رعایت کند با این معنی که هم تن و جامه  و خانه و اطراف خانه و  چهار آخشیج را که عبارت اند از آتش و آب و باد و خاک باشد پاک و از آلودگی دور نگه دارد و هم وجود خودش را با اندیشه و گفتار و کردار نیک بیاراید.

پدران نامدار ما در ایران باستان بزیور آشویی بطور کامل اراسته بودند. آنها نظافت و پاکیزگی را بحد اعلی مراعات می کردند و در عین حال مردمی بودند راستگو درست کردار امین و صدیق.

فرزندان اصیل آن راد مردان خوشبختانه هنوز این خصایل نیک را از دست نداده و به آنها پای بندند. زرتشتیان امروزه دنیا هنوز در حفظ نظافت و پاکیزگی بدن و جامه خود می­کشوند هر روز بامداد سراسر خانه را از درون و برون آب و جارو و گردگیری می­کنند و مواد خوشبو مانند اسفند و کندر و لبان و صندل روی آتش دود کرده بدور می­گردانند که بوی خوش در خانه و اطراف به پیجد و هوا گندزا شود هنوز زرتشتیان مومن لباس کثیف و حتی دست و روی خود را  در آب روان که دیگران از  آن استفاده می­کننند، نمی­شویند و آب دهان و دیگر چیزهای ناپاک در آن نمی­ریزند. هنوز هم زرتشتیان راست می­گویند واز دروغ گفتن بیزارند و از حیث امانتداری و صداقت گر چه بپای پیشینیان خود نمی رسند با وجود این در سطح بالایی قرار گرفته و مورد اعتماد و احترام دوست و دشمن  می­باشند.

قطعه زیبای اشم و هو که در صفحه اول خرده اوستا نوشته شده و همه زرتشتیان آنرا از حفظ دارند و روزی چندین بار زمزمه می­نمایند در تعریف و توصیف فروزه اشویی سروده شده و بخواننده یادآور می شود که پاک و راست باشد ، دروغ نگوید و ناپاکی  و آلودگی و صفات بد را از وجود خود بزداید.  اینک متن و ترجمه اشم و هو که اشم وهی هم گفته می شود:

اَشِم وُهو وَهیشتِم اَستی                              اشویی بهترین نعمت است و

اوشتا اَستی                                        (اشویی) خوشبختی است

اوشتا اهمائه هید اَشائه و هشتائه اَشِم              خوشبخت کسی است  که دارای بهترین اشویی باشد.

در اردیبهشت یشت وارد است "کروسمان بهشت برین جای اشوان و پاکان و دروندان را در آن راهی نیست" و در جای دیگر اوستا میخوانیم

ائیووپنتا ایواشهه- بآرش "راه در جهان یکی است و آن راه اشویی است"

داریوش بزرگ شاهنشاه هخامنشی که از مکتب مزدیسنا تعلیم گرفته بود در سنگ نبشته نقش رستم میگوید" ای بشر آنچه را اهورمزدا فرمود بتو می گویم: راه راست بگذار، بداندیش مباش، گناه مکن- ای بشر فرمان اهورا مزدا را بگردن بنه، راه راست بگذار، ستمگار مباش"

.و بر روی لوح زرینی که زیر بنای تخت جمشید قرار داشت نوشته است اهورا مزدا این کشور را از آسیب دروغ و خشک سالی و دشمن حفظ نماید"

هردت تاریخ نویس یونانی در باره ایرانیان باستان می­گوید که آنها فرزندان خود را غالبا سه چیز تعلیم می دادند

نخست راستی                       دوم سوار کاری                    سوم تیر اندازی

 

 

کار و کوشش

دین زرتشتی، دین کار و کوشش است و هر فرد زرتشتی وظیفه دارد که با کار مفید با سعی و کوشش و با جدیت و پشت کار قافله تمدن و ترقی را به جلو سوق دهد و با تنبلی و بیکاری مانع پیشرفت آن نشود.

گدایی وتنبلی در دین زرتشت جایی ندارد.

دریسنا -های 24 بند 14 وارد است "آری ای مزدا از پاداش گرانبهای تو در همین جهان کسی بهره مند شود که در کار و کوشش است و چهار پایان و ستوران می­پروراند."

برای آنکه خوانندگان عزیز به اهمیت کار و کوشش در دین زرتشت کاملا پی ببرند چند آیه اوستایی را که درباره اهمیت کشاورزی و شخم زدن زمین و سعی و کوشش و مذمت از بیکاری تجرد و دریوزگی به طرزی شاعرانه و ادبی نوشته شده در زیر ترجمه می­نماییم:  " ای آفریدگار دنیای جسمانی، ای قدوس کیست چهارمین شخصی که موجب خوشحالی زمین می شود؟ اهورا مزدا پاسخ داد ای زرتشت اسپنتمان او کسی است که غلات و سبزیجات و میوه های فراوان می کارد کسی که زمین خشک را آبیاری و زمین باتلاقی را خشکانده و قابل کشت می نماید.

زمینی که برای مدت زیادی کاشته نشده نا خشنود بوده چشم براه کسی است که او را بکارد به همانگونه که دوشیزه  خوش هیکلی مدتها بی­ اولاد و سرپرست مانده احتیاح بشوهر خوبی دارد.

ای زرتشت اسپنتمان کسی که با دست راست و چپ خود زمین را شخم زند زمین خطاب به او می گوید  ای کسی که مرا با دست­های چپ و راست خود شخمی می­زنی من بارور می­شود و همه گونه خوراکی و غلات برای توی می­آ­ورم ولی بکسی که تنبلی پیشه کند زمین چنین خواهد گفت  ای کسی که مرا با دستهای چپ و راست خود شخم نمی­زنی تو همیشه بدر خانه دیگران در میان آنهایی که گدایی می­کنند بدر یوزگی خواهی ایستاد و از ته ماند سفره و ریزه­ ی نان­ها آنهایی که تمول دارند ارتزاق خواهی نمود.

وقتی که جو آفریده شد دیوها پریشان حال شدند وقتی که آنرا کاشتند دیو ها نالیدند ، زمانی که آن رویید، دیوها از حال رفتند و هنگامی که جو خوشه کرد، دیوها فرار کردند. در هر خانه ای که غلات فراوان باشد چنان است که آهن تافته در گلوی دیوها فرو کرده باشند بنابر این به کدار مردم این آیه مقدس را بدهن بسپارند.

کسی که خوراک نخورد بکردن کارهای آیینی توانا نیست، بکردن کارهای کشاورزی توانانیست، در امر ازدیاد نسل توانانیست در اثر خوردن هر فرد زنده می ماند و در اثر نخوردن او میمیرد .در حقیقت بتو میگویم ای زردشت اسپنتمان مردی که زن دارد  بمراتب بالا تر از شخص عزب است کسی که خانه دارد برتر است از آنکه بدون خانه است کسی که فرزند دارد بالاتر از مرد بی اولاد است و شخص ثروتمند برتر از مرد بینوا و بی چیز است و ازمیان دو نفر آنکه خوراک میخورد بیشتر وبهتر از آنکه نمی­خورد از منش نیک بهره می برد شخص اخیر با مرده یکسان است در حالی که نفر اولی بهتر می­تواند در برابر هیولای مرگ پایداری نماید، در برابر تیر های درست نشانه رفته پایداری نماید، در برابر سرمای سخت زمستان با نازکترین پوشش پایداری نماید و در برابر یک ظالم تبه کار پایدارینماید".

 

آزاد منشی

یکی  دیگر از تعلیماتی که اشوزرتشت به پیروان خود می­دهد درس جوانمردی و آزاد منشی است. زرتشتیان باید همیشه آزاد زندگی کنند، زیربار زور نروند، عقیده و ایمان باطنی خود را بدون ترس و ملاحظه از دیگران بزبان آورند و از گفتن سخن راست نهراسند ولی در عین حال باید نسبت بدیگران جوانمرد و مهربان و بردبار باشند و بزیر دستان خود زور نگویند ، آزار نرسانند و کسی را بزور وادار بکردن کاری که بر خلاف عقیده و ایمان خودش است، نکنند.

اشوزرتشت در گاتها میفرماید "هنگامی که توای مزدا در روز نخست از خرد خویش بشر و دین و قوه اندیشه آفریدی، هنگامی که تو زندگانی را بقالب مادی در آوردی وقتی که تو کردار و اراده آفریدی، خواستی که هرکس بحسب اراده خود از روی اعتقاد باطنی رفتار کند" (یسنا 11/31).

اشو زرتشت حتی در امر تبلیغ مذهب و پذیرفتن دیگران در دین مزدیسنی فشار و زور روا نمیداند وهر فردی را آزاد گذاشته است تا سخنان او و دیگر مروجین دین را بشنود و پس از تعمیق و تفکر در آنها و برابر دادن آن سخنان با گفتار دروغ پرستان هر کدام را بهتر دانست بپذیرد. این است درس بزرگ جوانمردی و آزادگی. که اشوزرتشت به پیروان خود می­دهد. در گاتهای اهنود اشتوزرتشت می­فرماید "بسخنان مهین گوش فرا دهید و با اندیشه روشن بآن بنگرید و میان این دو آیین (راستی و دروغ) خود تمیز دهید. پیش از آنکه روز واپسین فرارسد هرکسی بشخصه دین خود اختیار کند. بشود که درسرانجام کامروا گردیم (بسنا2/30)

کورش بزرگ سر دودمان پادشاهان هخامنشی و پایه گذار شاهنشاهی ایران که خود پیرو مزدیسنا بوده و درس آزادی و آزادمنشی را از فرمایشات  پیامبر بزرگوار فراگرفته بود در سراسر گفتار و کردار خود آنرا مو به مو بمورد اجرا می­گذاشت.

بنا به گفته گزنفون تاریخ نویس یونانی کورش توانست دلهای مردم و ملت­ها را طوری بخود جلب نماید که همه می­خواستند بجز اراده او کسی بر آنها حکومت نکند کورش دوست عالم انسانیت و طالب حکمت و قوی الاراده و راست کردار و درست بود.

هانری بر دانشمند فرانسوی در کتاب تمدن ایران باستان راجع باین شاهنشاه ایرانی چنین می نویسد"این پادشاه بزرگ برعکس سلاطین قسی القلب و ظالم بابل و آسور، بسیار عادل و رحیم و مهربان بود زیرا اخلاق و روح ایرانی اساسش بر تعلیمات زرتشت بوده و بهمین سبب بود که شاهنشاهان هخامنشی خود را مظهر صفات خشترا می­شمردند و همه قوا و اقتدار خود از خداوند دانسته و آنرا برای خیر  بشر  و آسایش و سعادت جامعه انسان صرف می­کردند"

آری کورش نسبت به راعایا مهربان و جوانمرد بود و هر کشوری که می گشود بر خلاف دیگر کشور گشایان با مردم بمهربانی رفتار می­کرد، بکسی آزار نم­یرسانید و آنها را در کار خود و دین و ایمان خود آزاد می­گذاشت. پس از فتح بابل او بمردم آنجا آزادی کامل بخشید و به یهودیانی که سالها در بابل اسیر بودند فرمان بازگشت به میهن خود و از نو بنیاد کردن معبد بزرگ اورشلیم را  داد.

بر استوانه گل پخته­ای  که از او بیادگار مانده کورش بزرگ در باره فتح بابل چنین گوید " لشگر من بآرامی وارد بابل شد نگذاشتم صدمه و آزاری بمردم این شهر و این  سرزمین وارد آید وضع داخلی بابل و امکنه مقدسه آن قلب مرا تکان داد فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و بی دینان آن را نیازارند فرمان دادم که هیچ یک از خانه­ های مردم خراب نشود فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند".

برای شناساندن این مذهب بخوانندگان عزیز بهمین مختصر بس می­کنم و در پایان می افزایم که پیروی از تعلیمات و فرمایشات این پیامبر بزرگ که شمه­ای از آن در بالا گفته شد موجب شد که تحولی شگرفت در اخلاق و رفتار پدران مادر ایران باستان پیدا شده و بمرور زمان مردمی شدند راست و درست، هنرمند و دلاور، میهن­ پرست و درست کردار، و جوانمرد و آزاد منش که توانستند با کار و کوشش و علم و هنر خود کشور پهناور ایران را آباد و  پر ثروت  نموده ریشه فقر و تنگدستی و یاس و نومیدی ناتوانی و نادانی را ریشه ­کن کنند و بتدریج دولتهایی مقتدر و پرشوکت مانند هخامنشیان و اشکانیان و ساسانیان تشکیل داده بردنیای متمدن آنروز حکمروایی و سروری نمایند.



مراسم مذهبی و آداب زرتشتیان

http://www.ketabfarsi.org/ketabkhaneh/ketabkhani_3/ketab3090/ketab3090.pdf




اخرین مطالب