تحلیلی بر هستی

از دیدگاه فرهنگ زرتشتی پهنه هستی جلوه گاه (اهورا مزدا)است . هرذره ای از ذره های هستی در بر دارنده پرتو و نمونه گاه (اهورا مزدا)است. شناخت (اهورا مزدا) از شناخت نمود های هستی از راه خرد و دانش و دانش و پژوهش در نمودهای هستی ممکن میگردد که در این باره زرتشت در سرودهای (گاتها)یاد آور شده است.
زرتشت در هات 44 بند 8 یسنا چنین می سراید،(ای هستی بخش دانا و یکتا از تو می پرسم تا راستی ها را بر من آشکار نمایی و بدین گونه است که میتوان نیک بیندیشیم و آنچه را که بر اندیشه من الهام یافته از تو میگزرد بکار ببندم. ای خداوند جان و خرد خواهانم که در پرتو منش نیک توانایی آموزشهای تو را داشته با شم و در پناه فروغ درخشان راستی و پاکی از رسایی و نیک بختی بر خوردار شوم ،پروردگارا چگونه وبا انجام چه نیکوهایی میتوانم روانم را از آرامش و شادی بهرهمند سازم.سراسر گاتها این سرودهای دلنشین زرتشت سرشاراز گفتگو های دلپذیر او با (اهورا مزدا)است.
زرتشت پیوسته راهنمایی میجوید و درخواست نیکبختی و خرسندی برای آفریده ها می کند براستی و درستی پای میفشارد و میخواهد به او نیرویی بخشیده شودکه بتواند با همه جان و دل روان مردم را به خوشبختی
برساند.
درآیین مزدیسنا فضیلتی که از همه بیشتر در حسن اخلاق اثر داردو موجب میشود که انسان در راه نیکی گام بردارد واژه ( اَشا) است که180 بار در گاتها بکار برده شده است که معنی های زیادی دارد(نظام هستی ؛سامان روانی؛هنجارهستی)و.....(اشا)روشنی بیکران است و در جهان مینوی بهرسو که بنگری چهره پر توان (اشا) را میبینی و این راست کرداران و درست کردارانند که بر فروغ جهان راستی میافزایند و موجب آبادی وپیشرفت بیش از پیش جهان میگردند. کسی که در راه (اشا)گام بر میدارد به پایه ای میرسد که او را(اشوان)مینامد در (گاتها)از معجزه و کرامات خبری نیست فعالیت انسان در دور و بر تلاش و کوشش و غریزه طبیعی برای زیستن وشاد بودن دور میزندآنچه در( گاتها) جلب توجه مینماید این است که سرودهای دلنشین آن بیان خود اشوزرتشت است که اهورا مزدا با مهر و گفتار شیرین و خرد پاک و نبوغ بی همتا باو ارزانی داشته و با بهره گیری از این موهبت ها (اهورایی)سخنانی برای جهانیان بیان کرده است که تا آن زمان نشنیده بودند.
تمام دستورات زرتشت بر نهادی کاملا شدنی بنا شده و او آموزگاری است تیز بین که به مسایل تخیلی و اوهام نمیپردازد. او به دنیای ماورای طبیعی نمی پردازد و به آنها بگونه سر بسته اشاره می کندو دید خود را به زندگی روزمره و رابطه راستی و درستی آدمیان متوجه میسازد.
در ( گاتها) زرتشت بشری است مانند دیگران گرفتار سختیها و مشکلات زندگی و رنجها او را همانگونه بدرد می آورد که دیگر مردمانرا.او بجای معجزه و کرامات و اعمال قدرت خارق العاده مانند یک انسان با فضیلت، از خود واکنش نشان می دهد. در زمان گرفتاری از روبرویی با دشمنان پرهیز میکند، و با شکیبایی و بردباری زمانی که همراهان و همدلانش زیاد میشوند با پشتیبانی به (اهورا مزدا) و به کمک اندیشه نیک و خرد خدادادی و نیروی راستی بمبارزه با ستمگران و زورگویان زشتکار میپردازد او با بیان دلنشین و دلپذیر و شیوا با مهرورزی و آرامی و خونسردی آنها را به راه راست و درست راهنمائی مینماید در حالی که هرگز خود را از کمک و پشتیبانی پروردگار بی نیاز ندانسته و پیوسته از او درخواست کمک وراهنمایی میکند. او هیچگاه جز اراده و ایمان به نیک اندیشی و راستی و درستی معجزه دیگری ارائه نمی کند.-اشا،-وهومن،-خشترا،-آرمیتی،-هورتات و امرتات-این6 فروزه
معجزهای او هستند، زیرا آنها بالاترین شگفتیها را به ارمغان می آورند .

/ 0 نظر / 108 بازدید