ویژگی های اهورامزدا

باور پیشینیان زرتشت :

پیش از اشو زرتشت اهوره ها خدایان قبیله ای بودند، و هر قبیله دارای خدای بزرگ و واحدی بود ولی زرتشت نوید داد که در جهان سروری دانا و خدایی یگانه وجود دارد که آفریدگار و منشا نیکی و راستی و پشتیبان همه مردمانی است که از میان دو راه نیک و بد راه نیک را انتخاب کنند. با این توضیح که در پیش از زرتشت به خدایان بزرگی همچون وارونا نیز اطلاق میشده است. به هر روی با گفته های زرتشت و دعوت او به آیین نو هدایان قبیله ای که اغلب از ارباب انواع و خدایان طبیعی بودند، بلاتکلیف می ماندند و مردمانی که دراز زمانی این خدایان را ستایش کرده و با دل و جان پرستیده بودند نمیتوانستند به آسانی خدای نادیده و یکتائی که آفریدگار همه چیز باشد را مورد ستایش قرار دهند. اما زرتشت در رستاخیز خود عموم خدایان طبیعت را برانداخت و آنها را به مقام دیوان یا خدایان دروغین در آورد و به جای انها اهورامزدا را شناسانید ؛ پروردگاری که مفهوم مجرد داشت و صفاتش چون امشاسپندان در گرد وی بودند، به همین جهت است که خدایان بزرگ قدیم چون میترا ، آناهیتا ، ورثرغنه ، هوم . فروشی ها را در گاتها راه نیست و هیچ روی از آنان یاد نمیشود و شاید بتوان گفت آرمیئتی و اشا و بهمن و... جای آنها را پر کردند هرچند میترا در مقام دادگری خود در روز رستاخیز باقی ماند.

/ 0 نظر / 22 بازدید