خردورزی در اندیشه فردوسی

 

در نظر فردوسی خردورزی مبنای معقول همه فعالیتهایی است که انسان در زندگیاجتماعی و فردی از خود بروز می دهد.

در مینوی خرد می خوانیم :از همه نیکیهایی که به مردم رسد خرد بهتر است زیرا گیتی را به نیروی خرد اداره توانکرد و مینو را هم به نیروی خرد میتوان از آن خود کرد.اورمزد آفریدگان را به خرد آفریده است واداره گیتی به خرد است.بدین جهت شاهنامه کتاب خرد وفردوسی خردورزترین شاعر ایرانی است که حتی استفاده او از افسانه واساطیر،با خردمندی ورمزدانی وحکمتهای فلسفی حاکم بر فکر ومنش وی توام است.

فردوسی خرد را مقیاس ومعیار شناخت حقایق زندگی ومایه اعتلای شان انسانی می داند وبرجسته ترین خلقت خداوندی را خرد می شناسد:

 

خرد بهتر از هرچه ایزدت دادستایش خرد را به از راه راست

در نگاه او شناخت خدا در پرتو خرد بدست می آید وخرد را همان راستی ،مهرو وفا،زیرکی ،بردباری ورازداری می داند وآن را زبده همه نیکوییها میشمارد.

خرد، دارد ای پیر بسیار نامرساند خرد پارسا را به کام

یکی مهر خواندش ودیگر وفاخرد دور شد،ماند دردوجفا

 

و بالاتر از همه اینها بزرگترین صفت خداوند را خردآفرینی او می داند.

 

بنام خداوند جان وخردکزین برتر اندیشه برنگذرد

خداوند نام و خداوند جایخداوند روزی دهرهنمای

/ 0 نظر / 13 بازدید