آفرینش از نظر بندهشن

موضوع تغذیه این جفت در قیاس با تغذیه مردم، هنگام مرگ بازگو می‎شود:
    گویدبه (نامه) دین که از آن جای که مشی و مشیانه، هنگامی که از زمین بررستند، نخست آب، سپس گیاه، سپس شیر و سپس گوشت خوردند. مردم نیز به هنگام مردنشان، نخست (از) گوشت و (سپس از) شیر و سپس از نان خوردن نیز بایستند و تنها، تا به مردن، آب خورند. ایدون نیز، به هزارۀ اوشیدرماه نیروی آز ایدون بکاهد که مردم به یک خوراک خوردن سه‎شبانه‎روزی به سیری ایستند. پس از آن، از گوشت خوردن، بایستند و گیاه و شیر گوسپندان خورند. سپس از آن شیرخواری نیز بایستند، سپس از گیاه‎خواری نیز ایستند و آب‎خوار بوند. ده سال پیش از آن که سوشیانس آید، به ناخوردن ایستند و نمیرند. سپس سوشیانس مرده برخیزاند (بندهشن، ص 145).
در بندهشن، تغذیه‎ی جفت آغازین حیوانی، یعنی گاو، نیز این گونه بیان می‎شود:
چنین گوید که "من به سبب ارجمندی گاو، (او را) دوبار آفریدم. یکبار به (صورت) گاو و یک بار با جانور پرگونه. سی شبانه‎روز ایشان ناخورده بودند. ایشان نخست آب، سپس گیاه خوردند" (همان، ص 78).

/ 0 نظر / 13 بازدید