اشویی

اشویی

فروزه ای که در اوستا به آن اهمیت فراوانی داده شده اشویی است که از واژه اشا امده است و در چم پاکی و درستی و راستی است.زرتشتیان به جلوی نام پیامبر خود اشو می افزایند و میگویند اشو زرتشت که به چم زرتشت پاک میباشد.اصولا کسی را اشو گویند که وجودش بزیور پاکی و پرهیزکاری ، راستی و درستی ، امانت و راستگویی آراسته باشد کسی که درون و برونش از عیب و بدی پاک بوده و دارای همه صفات نیک باشد. اشویی دو جنبه دارد که عبارت است از اشویی دورنی و برونی ، برونی شامل اشویی تن ، جامه ، خانه و اطراف خانه و نیز چهار آخشیج ( آب ، خاک ، باد ، آتش) و اشویی درونی عبارت است از اشویی در اندیشه ، گفتار و کردار. یک زرتشتی وظیفه دارد که هر دوجنبه آن را رعایت کند بدان معنی که از برون و هم از درون خود را پاک گرداند. قطعه زیبای اشم و هو در تعریف و توصیف از فروزه اشویی سروده شده است :

اشم .وهو. وهیشتم. استی...........اشویی بهتربن نعت است.

اوشتا. استی.اوشتا. اهمائی...........اشویی خوشیختی است .

هیت.اشائی.وهیشتائی. اشم..........خوشبخت کسی است که دارای بهترین اشویی باشد.

هرودوت میگوید زرتشتیان غالبا فرزندان خود را بر سه چیز آموزش میدادند:

1- راستی

2- سوارکاری

3- تیراندازی

اندیشه نیک :

موریس مترلینگ میگوید : " قوانین اخلاقی که زرتشت تعلیم داده است یکی از عالیترین و ساده ترین مقررات اخلاقی جهان است."

شاید منظور وی از مقررات ساده اخلاقی زرتشت ، گفتار ، پندار و کردار نیک باشد که در واقع جوهر اخلاق است و با پیروی از آن میتوان به کمالات انسانی رسید . این سه اصل آنچنان پایه و اساس محکمی دارد که بقول پروفسور ویتنی " کاخی که زرتشت بروی سه ستون بلند و زیبای گفتار ، پندار و کردار نیک استوار داشته هیچگاه ویران نخواهد شد."

او در ستایش از این سه اصل میگوید : " .....از برای عیسی چگونه ممکن بود آئینی که زرتشت در جز آن اندیشه ، کردار و گفتار نیک را بیان نموده بود ، بهتر و پاک تر از او بیان دارد.آیا این سه کلمه دارای همه چیز نیست و اساس کلیه مذاهب بشمار نمیرود؟ آیا ممکن است کسی از مرسلین پارسا چیزی به آن بیفزاید. شاید کسی پاسخ گوید آری ، عشق عیسی را میتوان ضمیمه آن نمود ، ولی کسی را که اندیشه خوب و پاک است نه تنها عیسی بلکه سراسر جهان و خالقش را دوستار خواهد بود. کسی را که اندیشه پاک است لاجرم دل هم پاک است.همیشه اندیشه نیک بنیان حقیقی کردار و گفتار نیک است ." این نظر شخصی است نباید آنرا در راستای نوشتار های تارنگار دانست اما ذکر این نقل قول نیاز میدانستم چرا که روشنگری خوبی است برای اندیشه نیک در مزدیسنا. گایگر ، یک اوستا شناس دیگر با اشاره به نقش مهمی که اندیشه نیک در زندگی ایفا میکند میگوید : پایه و اساس آیین مَزدَیَسنا ابرام بر این نکته است که پاکی اندیشه پایه و اساس کلیه رفتار ها و گفتار ها در طول زندگیست. آری ، پاکی اندیشه سنگ بنای کاخ باشکوه اخلاق است.بقول نگر کار " زرتشت روح حقیقی دین خود را در شعار معنوی و سه اصل خود گنجانیده است." در مورد این سه اصل مکرر به مطالبی در کتابهای مقدس بهِ دینان برمیخوریم. مثلا در "زاداسپرم" مرحله اول کمال اندیشه نیک مرحله دوم ،گفتار نیک و مرحله سوم کردار نیک است و درستی وظیفه لذت بخشی است که یک زرتشتی را به Vohu vuhistem و یا بزرگترین نیکی میرساند و تنها از این راه است که او قادر میگردد به Vohu vuhistem ( بهترین زندگی) برسد. امروزه زرتشتیان راه راستی را " اشویی" میخوانند و پیرو راستی را "اشون" مینامند. آنها دراین کلمه معنی اَشا را محدود کرده اند به پاکی جسمی و روحی و اخلاقی درنتیجه معنی برتر عرفانی اش گم گشته است

/ 0 نظر / 16 بازدید